Mart kijkt op de klok. Nog een paar minuten en de school gaat uit. Snel scheurt hij twee stukjes papier uit zijn schrift. Op het eerste schrijft hij: "Ga je straks mee naar het strandje?" Hij vouwt het briefje dubbel en schrijft erop: "Jakko."
"Doorgeven," fluistert hij tegen Eefje die naast hem zit.
Natuurlijk leest Eefje het briefje voor ze het doorgeeft. Mart had het kunnen weten. Meteen besluit hij haar niet mee te vragen. Tegen zoín kwek kan hij het sleutelgeheim maar beter niet verklappen.
Maar wie dan? Tirza misschien? Ja, dat is een goed idee.
Op het tweede briefje schrijft hij: "Heb je zin om met Jakko en mij mee te gaan naar het strandje?" Nog voor hij het briefje kan doorgeven, gaat de bel. Alle kinderen stommelen de klas uit. "Hier, voor jou," zegt Mart. Bij de kapstokken frommelt hij het briefje in Tirza's hand.

Even later hollen drie kinderen het duinpad af. Jakko laat zich als eerste van de duintop afrollen. Na hem komt Tirza. Daarachter springt Mart met grote sprongen door het mulle zand. Hij heeft geen zin in een zandbad.
Aan de waterlijn zoeken ze naar aangespoelde schatten. Jakko schopt tegen een een aangespoelde schoen. Tirza vindt een lege fles die ook echt helemaal leeg is.
"Moet je eens kijken," zegt Mart." heb je ooit zo'n gekke sleutel gezien?" Eindelijk kan hij het geheim aan zijn vrienden vertellen.
Maar Jakko en Tirza luisteren niet. Ze rennen naar de waterkant. Ze wijzen naar iets groens. Het is een fles die op het water dobbert. Jakko schopt zijn schoenen uit, trekt zijn sokken uit, stroopt zijn broek op en rent het water in. Met de fles komt hij terug. Het is een oude, verweerde fles. De dop heeft het al lang begeven. Maar in de fles is duidelijk iets wits te zien.
"Kom, naar mijn huis," zegt Mart.

Bij Mart thuis laten ze de fles voorzichtig leeglopen. Tirza peutert met de steel van een pollepel de brief naar buiten. Voorzichtig vouwt ze het drijfnatte papier open. De drie kinderen turen aandachtig naar de nauwelijks leesbare letters.
"Niet te ontcijferen," zegt Jakko, ëbijna alle inkt is weggespoeld."
"Jammer," zegt Mart, "wat zou ik graag weten wat hier staat."

Loop naar het Strand: