Eindelijk heeft Mart de geheimzinnige bewoner van het vervallen huisje bij het spoor gezien.

Nee, het is geen kluizenaar (Tim Zuiderwijk), geen vampier (Angelo Schuurmans), geen vals mannetje dat 's nachts naar buiten komt (Levie Merckens), geen alien van de planeet Usturpius (Jan Doeke Buis), geen dief die juwelen heeft gestolen (Winnie Toonders), geen jongeman met een visserspet (Florian Mense), geen piraat (Josselin Bijl), geen man die niet tegen licht kan (Chaim van Schie) en geen man die bezig is de sterren te bekijken, op zoek naar nieuwe sterren en planeten (Martijn Weber).
Maar wie is het dan wel?
Het is iemand die meer weet van het verdwenen eiland (Liset Rhebergen). En inderdaad (Emma Sluyter), het is een vrouw die een stukje van een schatkaart heeft gevonden.

Hoe Mart dat heeft ontdekt?
Met zijn verrekijker natuurlijk.
Mart was net op tijd om de geheimzinnige bewoner van het huisje te betrappen. Het was de man uit het parkje. De man met het kistje. Hij had dezelfde hoed op.
Mart stelde de verrekijker scherp om nog beter te kunnen zien. Hij schrok. De geheimzinnige man was helemaal geen man. Het was een vrouw. Ze had een lange zwierige rok aan en een bloes met een kanten kraag. In haar hand hield ze een paarse envelop. Nu begreep Mart het, ze was op weg naar de brievenbus.
Zo snel als de vrouw met de hoed uit haar huisje te voorschijn was gekomen, zo snel was ze er ook weer in verdwenen.
Mart liet zijn verrekijker zakken.
Maar wacht, wie kwam daar aan? Was dat niet de postbode? Door de verrekijker keek Mart toe hoe de postbode de brievenbus leegde. Met wilde gebaren opende de man de klep, hing de postzak eronder zodat de brieven uit de bus in de zak stroomden. Alle brieven, behalve één. Want wat dwarrelde er naar de grond, tussen het hoge gras? Een paarse envelop!
Mart rende de zevenentachtig treden van de vuurtoren af, de deur uit, het duinpad af. Vlakbij de brievenbus hield hij hijgend stil. Hij keek om zich heen. Niemand te zien. Snel deed hij een paar stappen vooruit, bukte zich en greep de paarse brief. Een een oogwenk las hij het opschrift: Parklaan 8.

Klik voor het vervolg: