|
|
  |
 Mart rekt zich uit en bekijkt het resultaat. Het lijkt nog altijd nergens op. In ieder geval niet naar zijn kamer op de zolder van het vuurtorenwachtershuis. 'Prachtig Mart, dat heb je heel goed gedaan.' Dat is juf Ida die naast Marts tafeltje is komen staan. Juf Ida vindt altijd alles prachtig. Als je maar je best hebt gedaan. Precies het omgekeerde van Marts moeder. Die zegt altijd: 'Je hebt misschien wel je best gedaan, maar het lijkt nergens op.' 'Dank u juf,' zegt Mart beleefd. De derde bladzijde vind je onder het kleed. |